Karel De Gucht werd door de Belgische regering voorgedragen als plaatsvervanger van Louis Michel voor de functie van Europees Commissaris. De commissie Ontwikkelingssamenwerking (want dat zou - voorlopig - de portefeuille van De Gucht worden) van het Europees Parlement organiseerde dus vandaag een hoozitting met de kandidaat-commissaris: wie is hij, wat is zijn visie, welke zijn zijn prioriteiten?
Zo’n hoorzitting is een verplicht nummer voor een kandidaat-commissaris. Soms gaat het er hevig aan toe. De Waalse socialist Philippe Busquin werd maar met de hakken over de sloot aanvaard. Erger verging het de Italiaan Rocco Buttiglione, die te privaten titel wat kritische vragen had gesteld over het gedrag van sommige homo’s. Het kostte hem zijn kop, en de Italiaanse regering moest op zoek naar een nieuwe kandidaat.
De hoorzitting met De Gucht verliep op zijn zachtst gezegd mak. In totaal kreeg hij welgeteld drie kritische tussenkomsten te verwerken. De Brit Nirj Deva uitte zijn verwondering over het feit dat De Gucht het verdrag van Lissabon loofde als een goede tekst, want totaal onleesbaar. Bart Staes van ’Groen’ vroeg of De Gucht van plan is commissaris voor Ontwikkelingssamenwerking te blijven of een andere post na te streven.
De meest kordate tegenstand kwam van Frank Vanhecke, die aan de hand van de Fortis-affaire uitlegde waarom De Gucht niet voldoet als kandidaat. Een commissaris moet immers boven alle verdenking van gesjoemel staan, en dat is met De Gucht allerminst het geval.
Toen het vermoeden rees dat hij zijn voorkennis over de situatie van Fortis misbruikt had om op de valreep massaal aandelen te verkopen door zijn vrouw, ontkende hij daarover (en over wat dan ook) contact te hebben genomen met de bank. Achteraf bleek dat hij gelogen had. Het was trouwens al de tweede keer dat er ernstige vermoedens ontstonden over misbruik van voorkennis door De Gucht. Maar De Gucht is een man van het systeem, een ultra-federalist, dus bestaat er niet de minste twijfel dat hij commissaris wordt.