Links in de knoop met zichzelf

Ziehier het editoriaal van het Vlaams Belang Magazine van november:

Het begint steeds meer op te vallen hoe de linkerzijde met zichzelf in de knoop ligt. Elders in dit blad kunt u bijvoorbeeld lezen over het groene parlementslid Luckas Vandertaelen, die blijkbaar niet langer bereid is de problemen te ontkennen in de Brusselse gettowijk waar hij woont. Dat heeft hem de banbliksems opgeleverd van een aantal opperpriesters van de linkse kerk.

Daar bovenop is er het probleem dat links meer en meer afhankelijk is van de stemmen van allochtonen, die niet gediend zijn met deze onverwachte kritiek. Door de massale immigratie importeren de linkse partijen nieuw kiesvee, maar dan moeten ze wel een aantal essentiële Europese principes overboord gooien zoals de scheiding van kerk en staat, de vrije meningsuiting en de gelijkwaardigheid van man en vrouw.

Die spreidstand kan soms pijn doen. Denk aan de islamosocialist Bert Anciaux, die hard zijn best doet om sluiers op school toe te laten, maar die uit persoonlijke ambitie het Brusselse schepenambt van de PS’er Ahmed El Ktibi wil inpalmen.

Kan dit land tegelijkertijd een welvaartsstaat en een immigratieland blijven, zoals links wil, nu de kassen leeg zijn? Moeten Vlaamse arbeiders, bedienden en gepensioneerden eeuwig blijven betalen om de Waalse bodemloze putten te vullen, zoals links wil? Er zullen harde keuzes moeten gemaakt worden.