Het profiel van de president

In het Europees Parlement was er een debat over de voorbije Europese top, zeg maar over het profiel van de toekomstige ’Europese president’. Uw dienaar kreeg een minuut spreektijd:

Het gemarchandeer over de aanstelling van de president van de Raad is bepaald niet verheffend. We maken het nu bijvoorbeeld mee dat in België de kandidatuur van premier Herman Van Rompuy verdedigd wordt met als argument dat hij onopvallend is, dat hij weinig vijanden heeft en dat hij goed is in het vinden van compromissen. Wie een kunstmatig land als België kan regeren, kan dat ook in Europa, zo luidt de achterliggende redenering.

Welnu, niemand in Europa heeft er belang bij dat de Europese Unie evolueert tot een soort België in het groot. Herman Van Rompuy is trouwens geen eerste minister die echt regeert. De Belgische constructie valt niet meer te regeren, en zo komt het dat Van Rompuy eerder een soort conciërge van het status-quo is, een behartiger van lopende zaken.

We hebben geen kleurloze, smaakloze en geurloze figuur nodig die naar de pijpen van de Commissie danst, maar een krachtige spreekbuis voor de lidstaten en de burgers, die in het hele verhaal nergens voorkomen.