Quo vadis, N-VA?

De linkse logeman Siegfried Bracke gaat dus de lijst van de N-VA trekken in Oost-Vlaanderen. Velen reageren daar verrast op: een boegbeeld van de rode, onvlaamse VRT bij de N-VA? Die verbazing is echter niet helemaal terecht. Waar staat immers geschreven dat de N-VA een rechtse partij is?

Het ’rechtse’ imago dat sinds enige tijd aan de N-VA toegemeten wordt, is een dun vernislaagje dat gretig in stand wordt gehouden door de media om de kiezers een "alternatief voor het Vlaams Belang" aan te praten. In de aanloop van de verkiezingen van vorig jaar kreeg Jean-Marie De Decker dat rolletje toebedeeld. Zot van glorie begon De Decker teveel naast zijn schoenen te lopen; hij haalde minder stemmen dan verwacht en werd door zijn journalistieke vrienden weggegooid als een gebruikte papieren zakdoek.

Veel parlementsleden en kaderleden van de N-VA staan links van het centrum. Zij verzetten zich niet tegen de eerder rechtse opiniestukken van Bart De Wever, omdat ze beseffen dat er rechts meer stemmen te rapen vallen dan in de overbeviste linkse vijver. Het moet die mensen veel voldoening schenken om een links beleid te voeren met rechtse stemmen. Vraag het bijvoorbeeld maar aan Frieda Brepoels, die in het Europees Parlement in de ultra-linkse ’groene’ fractie zetelt. Of aan Geert Bourgeois, die in de Vlaamse regering duchtig meedoet met de multikul.

Ook op het Vlaams-nationale thema bestaat er een essentieel verschil tussen de N-VA en het Vlaams Belang. Het Vlaams Belang komt duidelijk en ondubbelzinnig op voor Vlaamse onafhankelijkheid. Bij de N-VA was het tot voor kort de flou artistique, maar nu staat die partij voor Belgisch confederalisme.

"We moeten met de Franstaligen afspreken wat we in de toekomst nog samen willen doen", zei De Wever onlangs. Tja, voor de Franstaligen is het simpel: alles. Is het De Wever nog niet duidelijk dat de Franstaligen over niets willen onderhandelen, behalve over meer geld en gebiedsuitbreiding voor Brussel?

Dat is het gekke wanneer De Wever en consorten beweren dat zij, in tegenstelling tot het Vlaams Belang, meespelen. Meetellen. Met de grote heren kersen eten. En het resultaat is… niets.

België oplappen tot een confederatie, welke meerwaarde zou dat overigens voor Vlaanderen hebben? Ook niets. Soms lijkt het alsof de N-VA, net zoals het FDF, teert op de oeverloze, eeuwig durende communautaire problemen. In dat opzicht lijkt ze meer en meer op de oude VU. Het Vlaams Belang heeft een oplossing waarmee het Belgische probleem eens en voorgoed opgelost wordt: een onafhankelijke Vlaamse staat.