Amerikaanse bemoeienissen over de EU en Turkije

Turkije, dat door de propaganda van het ’officiële’ Europa systematisch voorgesteld wordt als een democratische, Westers-georiënteerde lekenstaat, is sinds geruime tijd bezig zich ostentatief te oriënteren op de islamistische dictatuur in Iran, op het regime in Syrië, op de Palestijnse terreurbeweging Hamas, enzovoort.

Voor de Amerikaanse minister van Defensie Robert Gates is dat de schuld van de Europese Unie. De EU doet volgens Gates te moeilijk over de mogelijke toetreding van Turkije, en daarom keren de ontgoochelde Turken zich af van Europa, van de Verenigde Staten en van Israël.

Gates begrijpt - zoals veel Amerikaanse politici - kennelijk niet veel van de EU, van Turkije en van het islamisme in het algemeen. Hij slaat de plank volledig mis.

Om te beginnen zijn de onderhandelingen over de toetreding van Turkije tot de EU nog altijd bezig. Dat is op zich heel merkwaardig, maar het is zo. En de EU doet helemaal niet moeilijk als het om de Turken gaat, integendeel. Turkije geniet een nooit eerder geziene voorkeursbehandeling.

Geen enkele andere kandidaat-lidstaat heeft ooit een deel van het grondgebied van een bestaande EU-lidstaat militair bezet, zoals de Turken doen in het noorden van Cyprus. Geen enkele andere kandidaat-lidstaat heeft het ooit aangedurfd een bestaande lidstaat te weigeren te erkennen (zoals de Turken met de Republiek Cyprus doen). Geen enkele andere lidstaat trad ooit toe in een douane-unie met de EU om vervolgens de regels van die douane-unie vierkant aan zijn broek te vegen. Geen enkele andere kandidaat-lidstaat voerde oorlogsoperaties uit op het grondgebied van een buurland, zoals de Turken vandaag doen tegen Koerden in Irak. In geen enkele andere lidstaat werden mensenrechten en democratische rechten op een grootschalige manier overtreden als in Turkije.

Turkije krijgt die voorkeursbehandeling juist omdat het een islamitisch, niet-Europees land is. Onze vrome linksmensen beweren al jaren dat, als we Turkije als lidstaat afwijzen, het land zich nog meer islamistisch en oostwaarts zal keren. Welnu, het naïeve Europa onderhandelt met Turkije, en zelfs nog tijdens die onderhandelingen presteren de Turken het om zich nog meer anti-Europees en anti-Westers op te stellen.

Het wordt dus hoog tijd om de stekker van dat rampzalige toetredingsproces uit te trekken. En onze Amerikaanse vrienden moeten zich niet met onze eigen, interne Europese zaken bemoeien.